بهترین مرجع مسجد نصرت مشهد

از این رو آفریدگار متعال هم برای آماده شدن این سیر بندگی و وصال به منزلت قرب و حضور الهی و زیارت کعبه واقعی، به حضرت ابراهیم خلیل الرحمن و اسماعیل ذبیح الله ماموریت دادند که حریم منزل اش را از هر چیزی که بازدارنده این سیر و سلوک معنوی باشد، تطهیر کنند تا زائران الهی در منزل اش فقط به وی بی شماره تلفن حسینیه نصرت مشهد دیشند و بدور وی طواف کنند و از تاریکی ماسوی الله رهایی یابند تا بتوانند در منزل عشق و علاقه مهمان وی شوند و فراهم ملاقات با یگانه خداوند فقیه هستی گردند.

چنان که همین ماموریت با همین مقصود در سوره حج به طوری پر‌نور خیس و دقیقتر رزرو حسینیه نصرت مشهد آورده شده میباشد:

/////فلسفه حج چیست؟!/ چرا بایستی به حج برویم؟!
قرآن در این مورد میفرماید:
به خیال بیاور وقتی را که محل منزل کعبه را برای ابراهیم مهیا ساختیم و به ابراهیم گفتیم که‌این منزل را کانون توحید کن و چیزی را سهم دار اینجانب قرار مده و منزل ام را برای طواف کنندگان و قیام آدرس حسینیه نصرت مشهد کنندگان و رکوع کنندگان و سجده گزاران منزه گردان.
«وَ إِذْ بَوَّأْنَا لإبْرَاهِیمَ مَکانَ الْبَیتِ أَنْ لا تُشْرِک بِی شَیئًا وَطَهِّرْ بَیتِی لِلطَّائِفِینَ وَالْقَائِمِینَ وَالرُّکعِ السُّجُودِ»

مرحوم علامه طباطبائی در توضیح آیه می‌گوید:
منظور از میسر کردن کعبه برای ابراهیم این میباشد که آن جا مرجع عبادت خداوند قرار داده گردد تا بندگان آن جا را منزل عبادت قرار بدهند، خیر این که ابراهیم آن جای را محل سکنی و معاش خویش قرار دهد. از این رو منزل را به خودش نسبت بخشید و فرمود «بیتی» تا اعلان نماید که‌این منزل، کانون توحید و مختص عبادت خداست و هیچ چیز نباید سهیم آفریدگار قرار داده گردد و غرض دیگر این بوده که ابراهیم برای اشخاصی که قصد منزل آفریدگار نموده اند عبادتی را تشریع نماید که خالی از هرگونه شائبه بی دینی باشد.
آن چه که‌این عبادت خالص را فاسد می نماید و از منحصر به فرد بودن خداوند بیرون می نماید حسینیه نصرت مشهد و در فیض بشر را از بندگی و عبودیت گم راه می نماید، به عبارتی کفر میباشد که خویش دارنده اشکال و اقسام میباشد که در قرآن ظلم کبیر تلقی گردیده است. و شاید در راستای تحقق همین مقصود، در موقع احرام می بایست گفته خواهد شد «لا سهم دار لک لبیک» و به تعبیر و تفسیر عارفانه امام خمینی _ قدس سرهم _ لبیک گویان برای حق، نفی سهم دار در همگی مراتب نمایید و از خویش که منشا گران قدر بی دینی میباشد به سوی وی جل و علا مهاجرت کنید. (حج درکلام و پیام امام خمینی، ص 10)

و شاید نکته این که آیه «وَ أَذِّنْ فِی النَّاسِ بِالْحَجِّ » - پس از آیه « طَهِّرْ بَیتِی لِلطَّائِفِینَ»- مذکور این باشد که ابراهیم اولیه ماموریت یافت تا اطراف کعبه را برای عبادت خالصانه خداوند از هرگونه مظاهر کفر و بی دینی پاکسازی کند و آن‌گاه دعوت همگانی بنماید تا طواف و نماز و بقیه انجام حج صرفا برای وی جاری ساختن پذیرد.

یعنی طواف بدور منزل عتیق می بایست سبب ساز آزادی از حایل عبودیت غیرخدا گردد چنان که ذبح و قربانی هم می بایست موجب رهایی بشر شود. که آیه دیگری درباره قربانی میفرماید: گوشت ها و خون های قربانی به خداوند نمی‌رسد، بلکه آن چه به پروردگار میرسد تقوی و پرهیزکاری شماست.

یعنی مقصود از این مسافرت الهی، دستیابی تقوی و توشعه معنوی میباشد چنان که فرمود: (درین هجرت) زاد و بار تهیه و تنظیم فرمایید که شایسته ترین زاد و بار پرهیزکاری میباشد. ای صاحبان عقل و کوچک از امن بپرهیزید.

یعنی صرفا صاحبان عقل و کوچک از این هجرت دستیابی تقوی می نمایند و با پیمودن مدارج تقوی به جایگاه قرب الهی می رسند، چه این که در صورتی‌که تقوی به آفریدگار میرسد «ینالُهُ التَّقْاو مِنْنادر»، نفس متقی به پروردگار می‌رسد چنان که معلم آیت الله جوادی آملی در توضیح آیه فرمود:

/////فلسفه حج چیست؟!/ چرا بایستی به حج برویم؟!
از آن جایی که تقوی با نفس متقی اتحاد داراست، پس نفس متقی هم به معبود می‌رسد و ممکن وجود ندارد تقوی به خداوند رسد البته متقی نرسد، پس گوارا باد بر حج گزاری که قربانی اش لله باشد و غیرخدا را در آن نبیند تا تقوایش به خداوند رسد و در سود خودش هم به معبود رسد و شاید به خیال همین تقوی گرانبها و «موعود به» در نحر باشد که روز نحر را «حج الاکبر» و شاید تعبیر و تفسیر آیه «ثُمَّ لْیقْضُوا تَفَثَهُمْ»در احادیث، به ملاقات با امام معصوم _ علیه السلام _، اشاره به‌این نکته باشد که در حالتی‌که زائر متقی با قربانی به خداوند می‌رسد، همچنان که آلودگی های ظاهری را از تن بدور می سازید، می بایست آلودگی های روح را با ملاقات با حج بیت الله برطرف کند. چنان که امام راست گو _ علیه السلام _ در این باره فرمود: بایستی آلودگی های روح و جان را با ملاقات با امام _ علیه السلام _ برطرف کنند. امام باقرعلیه السلام هم در این زمینه فرمود: کامل شدن حج به آن میباشد که حاجی امام را ملاقات کند.

احتمالا برای همین نکات بوده که حضرت ابراهیم با طی این منازل و فرایند حج به رده والای امامت نائل گشت. برای مثال نشانه‌ها دیگری که دلالت بر سپس معنوی و عرفانی حج دارااست آیه ای میباشد که اشاره به سود ایفا حج داراست:

زمانی که مناسک حج خویش را جاری ساختن دادید، پس بیان پروردگار را بگوئید؛ همچون یاداوری کردنتان از پدران بلکه از آن هم شدیدتر و بیش خیس.

یعنی پس از جاری ساختن حج و پیمودن منازل آن: می بایست چنان موقعیت ذکری به زائر منزل پروردگار دست بدهد که غیر آفریدگار را فراموش کند، آن هم لااقل مثل آن پر نمک و سوزی که در افتخار و مباهات به پدران خویش در نا‌آگاهی داشتند بلکه «اشد ذکرا» به شورتر و عمیق خیس و کیفیت خوب عالی و فراتر؛ چه این که «اشد ذکرا» به کمیت بیان فعالیت ندارد، بلکه مرتبط با اعتنا قلبی میباشد که چه بسا یک بیان قلبی همدم با سوز و گذار به مراتب عالی و بلندتر و کارسازتر از یک قدمت ذکر ها لفظی میباشد.

پس آخر و عاقبت حاجی قادر است با اعتنا قلبی شدید به آفریدگار رسد چنان که پیامبر مکرم اسلام _ صلی الله علیه و آله و سلم _ در این مورد فرمود:

مقصود از وجوب نماز و حج و طواف و مناسک به پاداشتن ذکرالله در قلب و جان بشر میباشد و الا آن نماز و حج چه ارزشی خواهد داشت. از این رو معبود در تعریف مؤمنین فرمود: مؤمنان فقط اشخاصی می‌باشند که هر وقت اسم آفریدگار برده خواهد شد، دل های آنها ترسان خواهد شد.

از این رو حضرت ابراهیم بالاترین رده را که منزلت تسلیم باشد در کنار کعبه، برای خویش و ذریه اش درخواست نمود: پروردگارا، مارا تسلیم دستور خودت قرار ده و از دودمان ما نیز امتی مسلمان قرار ده.
به عنوان مثال آیه‌ها دیگری که دلالت بر آن‌گاه معنوی و عرفانی حج دارااست، آیه ای میباشد از سوره مبارکه مائده که پروردگار فرمود: «ای عده ای که ایمان آوردید شعائر الهی را نقض نکنید و حریم آنان را حلال نشمرید و احترام را نگه دارید و قربانی های بی علامت و یا این که نشاندار را حلال نشمرید و نیز احترام اشخاصی که برای فراهم کردن ادب خداوند و جلب رضوان وی به قصد زیارت منزل آفریدگار جنبش می نمایند، نگه بدارید و برای آنها مزاحمت ساخت و ساز نکنید.

از این رو آفریدگار متعال هم برای آماده شدن این سیر بندگی و وصال به منزلت قرب و حضور الهی و زیارت کعبه واقعی، به حضرت ابراهیم خلیل الرحمن و اسماعیل ذبیح الله ماموریت دادند که حریم منزل اش را از هر چیزی که بازدارنده این سیر و سلوک معنوی باشد، تطهیر کنند تا زائران الهی در منزل اش فقط به وی بی شماره تلفن حسینیه نصرت مشهد دیشند و بدور وی طواف کنند و از تاریکی ماسوی الله رهایی یابند تا بتوانند در منزل عشق و علاقه مهمان وی شوند و فراهم ملاقات با یگانه خداوند فقیه هستی گردند.

چنان که همین ماموریت با همین مقصود در سوره حج به طوری پر‌نور خیس و دقیقتر رزرو حسینیه نصرت مشهد آورده شده میباشد:

/////فلسفه حج چیست؟!/ چرا بایستی به حج برویم؟!
قرآن در این مورد میفرماید:
به خیال بیاور وقتی را که محل منزل کعبه را برای ابراهیم مهیا ساختیم و به ابراهیم گفتیم که‌این منزل را کانون توحید کن و چیزی را سهم دار اینجانب قرار مده و منزل ام را برای طواف کنندگان و قیام آدرس حسینیه نصرت مشهد کنندگان و رکوع کنندگان و سجده گزاران منزه گردان.
«وَ إِذْ بَوَّأْنَا لإبْرَاهِیمَ مَکانَ الْبَیتِ أَنْ لا تُشْرِک بِی شَیئًا وَطَهِّرْ بَیتِی لِلطَّائِفِینَ وَالْقَائِمِینَ وَالرُّکعِ السُّجُودِ»

مرحوم علامه طباطبائی در توضیح آیه می‌گوید:
منظور از میسر کردن کعبه برای ابراهیم این میباشد که آن جا مرجع عبادت خداوند قرار داده گردد تا بندگان آن جا را منزل عبادت قرار بدهند، خیر این که ابراهیم آن جای را محل سکنی و معاش خویش قرار دهد. از این رو منزل را به خودش نسبت بخشید و فرمود «بیتی» تا اعلان نماید که‌این منزل، کانون توحید و مختص عبادت خداست و هیچ چیز نباید سهیم آفریدگار قرار داده گردد و غرض دیگر این بوده که ابراهیم برای اشخاصی که قصد منزل آفریدگار نموده اند عبادتی را تشریع نماید که خالی از هرگونه شائبه بی دینی باشد.
آن چه که‌این عبادت خالص را فاسد می نماید و از منحصر به فرد بودن خداوند بیرون می نماید حسینیه نصرت مشهد و در فیض بشر را از بندگی و عبودیت گم راه می نماید، به عبارتی کفر میباشد که خویش دارنده اشکال و اقسام میباشد که در قرآن ظلم کبیر تلقی گردیده است. و شاید در راستای تحقق همین مقصود، در موقع احرام می بایست گفته خواهد شد «لا سهم دار لک لبیک» و به تعبیر و تفسیر عارفانه امام خمینی _ قدس سرهم _ لبیک گویان برای حق، نفی سهم دار در همگی مراتب نمایید و از خویش که منشا گران قدر بی دینی میباشد به سوی وی جل و علا مهاجرت کنید. (حج درکلام و پیام امام خمینی، ص 10)

و شاید نکته این که آیه «وَ أَذِّنْ فِی النَّاسِ بِالْحَجِّ » - پس از آیه « طَهِّرْ بَیتِی لِلطَّائِفِینَ»- مذکور این باشد که ابراهیم اولیه ماموریت یافت تا اطراف کعبه را برای عبادت خالصانه خداوند از هرگونه مظاهر کفر و بی دینی پاکسازی کند و آن‌گاه دعوت همگانی بنماید تا طواف و نماز و بقیه انجام حج صرفا برای وی جاری ساختن پذیرد.

یعنی طواف بدور منزل عتیق می بایست سبب ساز آزادی از حایل عبودیت غیرخدا گردد چنان که ذبح و قربانی هم می بایست موجب رهایی بشر شود. که آیه دیگری درباره قربانی میفرماید: گوشت ها و خون های قربانی به خداوند نمی‌رسد، بلکه آن چه به پروردگار میرسد تقوی و پرهیزکاری شماست.

یعنی مقصود از این مسافرت الهی، دستیابی تقوی و توشعه معنوی میباشد چنان که فرمود: (درین هجرت) زاد و بار تهیه و تنظیم فرمایید که شایسته ترین زاد و بار پرهیزکاری میباشد. ای صاحبان عقل و کوچک از امن بپرهیزید.

یعنی صرفا صاحبان عقل و کوچک از این هجرت دستیابی تقوی می نمایند و با پیمودن مدارج تقوی به جایگاه قرب الهی می رسند، چه این که در صورتی‌که تقوی به آفریدگار میرسد «ینالُهُ التَّقْاو مِنْنادر»، نفس متقی به پروردگار می‌رسد چنان که معلم آیت الله جوادی آملی در توضیح آیه فرمود:

/////فلسفه حج چیست؟!/ چرا بایستی به حج برویم؟!
از آن جایی که تقوی با نفس متقی اتحاد داراست، پس نفس متقی هم به معبود می‌رسد و ممکن وجود ندارد تقوی به خداوند رسد البته متقی نرسد، پس گوارا باد بر حج گزاری که قربانی اش لله باشد و غیرخدا را در آن نبیند تا تقوایش به خداوند رسد و در سود خودش هم به معبود رسد و شاید به خیال همین تقوی گرانبها و «موعود به» در نحر باشد که روز نحر را «حج الاکبر» و شاید تعبیر و تفسیر آیه «ثُمَّ لْیقْضُوا تَفَثَهُمْ»در احادیث، به ملاقات با امام معصوم _ علیه السلام _، اشاره به‌این نکته باشد که در حالتی‌که زائر متقی با قربانی به خداوند می‌رسد، همچنان که آلودگی های ظاهری را از تن بدور می سازید، می بایست آلودگی های روح را با ملاقات با حج بیت الله برطرف کند. چنان که امام راست گو _ علیه السلام _ در این باره فرمود: بایستی آلودگی های روح و جان را با ملاقات با امام _ علیه السلام _ برطرف کنند. امام باقرعلیه السلام هم در این زمینه فرمود: کامل شدن حج به آن میباشد که حاجی امام را ملاقات کند.

احتمالا برای همین نکات بوده که حضرت ابراهیم با طی این منازل و فرایند حج به رده والای امامت نائل گشت. برای مثال نشانه‌ها دیگری که دلالت بر سپس معنوی و عرفانی حج دارااست آیه ای میباشد که اشاره به سود ایفا حج داراست:

زمانی که مناسک حج خویش را جاری ساختن دادید، پس بیان پروردگار را بگوئید؛ همچون یاداوری کردنتان از پدران بلکه از آن هم شدیدتر و بیش خیس.

یعنی پس از جاری ساختن حج و پیمودن منازل آن: می بایست چنان موقعیت ذکری به زائر منزل پروردگار دست بدهد که غیر آفریدگار را فراموش کند، آن هم لااقل مثل آن پر نمک و سوزی که در افتخار و مباهات به پدران خویش در نا‌آگاهی داشتند بلکه «اشد ذکرا» به شورتر و عمیق خیس و کیفیت خوب عالی و فراتر؛ چه این که «اشد ذکرا» به کمیت بیان فعالیت ندارد، بلکه مرتبط با اعتنا قلبی میباشد که چه بسا یک بیان قلبی همدم با سوز و گذار به مراتب عالی و بلندتر و کارسازتر از یک قدمت ذکر ها لفظی میباشد.

پس آخر و عاقبت حاجی قادر است با اعتنا قلبی شدید به آفریدگار رسد چنان که پیامبر مکرم اسلام _ صلی الله علیه و آله و سلم _ در این مورد فرمود:

مقصود از وجوب نماز و حج و طواف و مناسک به پاداشتن ذکرالله در قلب و جان بشر میباشد و الا آن نماز و حج چه ارزشی خواهد داشت. از این رو معبود در تعریف مؤمنین فرمود: مؤمنان فقط اشخاصی می‌باشند که هر وقت اسم آفریدگار برده خواهد شد، دل های آنها ترسان خواهد شد.

از این رو حضرت ابراهیم بالاترین رده را که منزلت تسلیم باشد در کنار کعبه، برای خویش و ذریه اش درخواست نمود: پروردگارا، مارا تسلیم دستور خودت قرار ده و از دودمان ما نیز امتی مسلمان قرار ده.
به عنوان مثال آیه‌ها دیگری که دلالت بر آن‌گاه معنوی و عرفانی حج دارااست، آیه ای میباشد از سوره مبارکه مائده که پروردگار فرمود: «ای عده ای که ایمان آوردید شعائر الهی را نقض نکنید و حریم آنان را حلال نشمرید و احترام را نگه دارید و قربانی های بی علامت و یا این که نشاندار را حلال نشمرید و نیز احترام اشخاصی که برای فراهم کردن ادب خداوند و جلب رضوان وی به قصد زیارت منزل آفریدگار جنبش می نمایند، نگه بدارید و برای آنها مزاحمت ساخت و ساز نکنید.