زیارت امام حسین(ع)
زیارت امام حسین(ع) حضور در بقاع امام حسین(ع)، دادن درود به امام و خواندن زیارتطومار امام حسین(ع) میباشد.
زیارت امام حسین(ع) از بافضیلتترین جاری ساختن نزد شیعه ها میباشد و در جامعه ها روایی شیعه فضیلتها و اجرهای بخش اعظمی برای این عمل نام برده میباشد؛ ازجمله مباهات معبود به زائران امام حسین(ع) و دعای نبی(ص) و امامان در حق آن ها. زیارت امام حسین(ع) را از رویه به دور نیز میقدرت جاری ساختن اعطا کرد و درود دادن به وی و زیارتطومار قرائت برای عده ای که حضور ندارند نیز مستحب میباشد و اجر زیارت از مجاورت حسینیه نصرت مشهد دارااست.
روضه خوان حرّ عاملی با استناد به روایاتی زیارت امام حسین(ع) را واجب کفایی شمرده میباشد.
آداب اکثری برای زیارت امام حسین(ع) در احادیث نام برده میباشد؛ آشنایی امام حسین(ع)، غسل، پوشیدن خرقه پاکیزه، اذنخواستن از معبود برای ورود به مقبره و قرائت زیارتنامه ازجمله این آداب میباشد. زیارت با پای پیاده، از آداب زیارت امام حسین(ع) میباشد که در احادیث شیعه بر آن تأکید گردیده است. عالمانی زیرا روضه خوان مرتضی انصاری و روحانی جعفر کشف کننده الغطاء به اعمال آن در اربعین حسینی پایبند بودهاند. امروزه پیادهروی اربعین از دینهای اصلی شیعه ها میباشد و میلیونها نفر در آن کمپانی آدرس حسینیه نصرت مشهد مینمایند.
در منابع حدیثی شیعه زیارتنامههایی همانند زیارت وارث، زیارت حوزه مقدسه و زیارت عاشورا برای زیارت امام حسین(ع) نقل گردیده است. زیارت امام حسین(ع) در روزهایی به عنوان مثال عرفه، عاشورا، نصفه شعبان و روزهای ماه رجب بیشتر پیشنهاد رزرو حسینیه نصرت مشهد شدهاست.
براساس گزارش منابع تاریخی، اولی هر کس به زیارت امام حسین(ع) رفت، جابر بن عبدالله انصاری بود. بعضی خلفای عباسی ازجمله هارون و متوکل کارایی کردند بازدارنده زیارت امام حسین(ع) شوند؛ درمقابل، در زمان حکومتهای آل بویه، صفویه و قاجاریه اقداماتی برای پیشرفت و مرمت بقعه امام حسین(ع) جاری شماره تلفن حسینیه نصرت مشهد ساختن شد.
منزلت و التفات
زیارت امام حسین(ع) حاضرشدن در مقبره امام حسین(ع)،[۱] و اجرا اعمالی مانند دروددادن و خواندن زیارتنامه.[۲] ولی گاهی زیارتنامه اورا از خط مش بدور هم می خوانند.
براساس احادیث پرتعدادی از فرستاده(ص)[۳] و امامان شیعه،[۴] از برگزیدگان و پرفضیلتترین ایفا، زیارت مزار امام حسین(ع) در کربلا میباشد.[یادداشت ۱]
برخی از فضائل زیارت امام حسین(ع) که در احادیث به آنها اشاره گردیده عبارتاند از: هم اندازه اجر زیارت پروردگار در افق، مباهات آفریدگار به زائران امام حسین(ع)، همجواری با رسول(ص)، امام علی(ع) و حضرت فاطمه(س)، دعای نهِ رسول و امامان(ع) برای زائر، سرنوشتبهخیرشدن، زیادشدن روزی، و زمانبرشدن قدمت زائر.[۵]
در بعضا جامعه ها حدیثی فصلهایی با تیتر وجوب زیارت امام حسین(ع) وجود دارااست که به عنوان مثال آنان کتاب المزار نوشته روحانی اثر گذار میباشد.[۶] روحانی حر عاملی در وسائل الشیعه نیز روایاتی در موضوع وجوب کفایی زیارت امام حسین(ع) بیان نموده است.[۷]
تاریخچه
در منابع روایی شیعه، گزارشهایی درباره احترام به محل شهیدشدن امام حسین(ع)، از زمانهای قبل از اسلام نقل گردیدهاست.[۸] بنابر روایتی، امام علی(ع) به هنگام برگشت از مبارزه صفین، در کربلا اتفاق عاشورا را خاطر کرد و گریست.[۹]
براساس گزارشهای تاریخی، اولین هر کس بعد از شهیدشدن امام حسین(ع)، در کربلا حضور یافت، جابر بن عبدالله انصاری بود که بهیاور عطیه عوفی در اربعین شهید شدن امام از مدینه به کربلا رفت.[۱۰] سید بن طاووس در لهوف این نظر را دارد حضرت زینب(س) و بقیه اسرای کربلا نیز درین روز خویش را به کربلا رسانده بودند.[۱۱] بعضا نیز اولیه زائر را عبیدالله بن حر جعفی می دانند.[۱۲]
در بعد از ظهر امویان، بهرغم مشقت بارگیریهای آنها عده ای به زیارت امام حسین(ع) میرفتند.[۱۳] عقبة بن عمرو سهمی، شعر سرا عربلهجه در اواخر قرن اولیه قمری برای زیارت وارد کربلا شد و مرثیهای در رثای امام حسین(ع) سرود.[۱۴][یادداشت ۲] باوجود سختگیریهای بنی امیه حائر حسینی تخریب نشد، ولی برخی خلفای عباسی، به عنوان مثال هارون و متوکل، اقداماتی را برای تخریب بقعه امام حسین(ع) اجرا دادند؛ ازجمله متوکل برای محو تاثیر قبر و ممانعت عموم از زیارت، امر کرد زمین حائر را شخم بزنند و بر حرم آب ببندند.[۱۵] درمقابل در حین حکومتهای آل بویه، جلایریان، صفویه و قاجاریه، برای پیشرفت و تجدید بنا و تزئین بقعه حسینی، اقدامات مهم و کلانای شکل گرفت.[۱۶]
ابن بطوطه ( ۷۰۳-۷۷۹ق) [یادداشت ۳]از زیارت مرقد امام حسین(ع) و غذادادن به زوّار در کنارهای از بقعه و تشریفات و آداب و رسوم ورود زائران و ادای احترام آنها به بقعه حرف گفته میباشد.[۱۷] ابن صباغ (درگذشت ۸۵۵ق) نیز از زیارت پهناور عموم در قرن نهم قمری خبر داده میباشد.[۱۸]
زیارت امام حسین(ع)
زیارت امام حسین(ع) حضور در بقاع امام حسین(ع)، دادن درود به امام و خواندن زیارتطومار امام حسین(ع) میباشد.
زیارت امام حسین(ع) از بافضیلتترین جاری ساختن نزد شیعه ها میباشد و در جامعه ها روایی شیعه فضیلتها و اجرهای بخش اعظمی برای این عمل نام برده میباشد؛ ازجمله مباهات معبود به زائران امام حسین(ع) و دعای نبی(ص) و امامان در حق آن ها. زیارت امام حسین(ع) را از رویه به دور نیز میقدرت جاری ساختن اعطا کرد و درود دادن به وی و زیارتطومار قرائت برای عده ای که حضور ندارند نیز مستحب میباشد و اجر زیارت از مجاورت حسینیه نصرت مشهد دارااست.
روضه خوان حرّ عاملی با استناد به روایاتی زیارت امام حسین(ع) را واجب کفایی شمرده میباشد.
آداب اکثری برای زیارت امام حسین(ع) در احادیث نام برده میباشد؛ آشنایی امام حسین(ع)، غسل، پوشیدن خرقه پاکیزه، اذنخواستن از معبود برای ورود به مقبره و قرائت زیارتنامه ازجمله این آداب میباشد. زیارت با پای پیاده، از آداب زیارت امام حسین(ع) میباشد که در احادیث شیعه بر آن تأکید گردیده است. عالمانی زیرا روضه خوان مرتضی انصاری و روحانی جعفر کشف کننده الغطاء به اعمال آن در اربعین حسینی پایبند بودهاند. امروزه پیادهروی اربعین از دینهای اصلی شیعه ها میباشد و میلیونها نفر در آن کمپانی آدرس حسینیه نصرت مشهد مینمایند.
در منابع حدیثی شیعه زیارتنامههایی همانند زیارت وارث، زیارت حوزه مقدسه و زیارت عاشورا برای زیارت امام حسین(ع) نقل گردیده است. زیارت امام حسین(ع) در روزهایی به عنوان مثال عرفه، عاشورا، نصفه شعبان و روزهای ماه رجب بیشتر پیشنهاد رزرو حسینیه نصرت مشهد شدهاست.
براساس گزارش منابع تاریخی، اولی هر کس به زیارت امام حسین(ع) رفت، جابر بن عبدالله انصاری بود. بعضی خلفای عباسی ازجمله هارون و متوکل کارایی کردند بازدارنده زیارت امام حسین(ع) شوند؛ درمقابل، در زمان حکومتهای آل بویه، صفویه و قاجاریه اقداماتی برای پیشرفت و مرمت بقعه امام حسین(ع) جاری شماره تلفن حسینیه نصرت مشهد ساختن شد.
منزلت و التفات
زیارت امام حسین(ع) حاضرشدن در مقبره امام حسین(ع)،[۱] و اجرا اعمالی مانند دروددادن و خواندن زیارتنامه.[۲] ولی گاهی زیارتنامه اورا از خط مش بدور هم می خوانند.
براساس احادیث پرتعدادی از فرستاده(ص)[۳] و امامان شیعه،[۴] از برگزیدگان و پرفضیلتترین ایفا، زیارت مزار امام حسین(ع) در کربلا میباشد.[یادداشت ۱]
برخی از فضائل زیارت امام حسین(ع) که در احادیث به آنها اشاره گردیده عبارتاند از: هم اندازه اجر زیارت پروردگار در افق، مباهات آفریدگار به زائران امام حسین(ع)، همجواری با رسول(ص)، امام علی(ع) و حضرت فاطمه(س)، دعای نهِ رسول و امامان(ع) برای زائر، سرنوشتبهخیرشدن، زیادشدن روزی، و زمانبرشدن قدمت زائر.[۵]
در بعضا جامعه ها حدیثی فصلهایی با تیتر وجوب زیارت امام حسین(ع) وجود دارااست که به عنوان مثال آنان کتاب المزار نوشته روحانی اثر گذار میباشد.[۶] روحانی حر عاملی در وسائل الشیعه نیز روایاتی در موضوع وجوب کفایی زیارت امام حسین(ع) بیان نموده است.[۷]
تاریخچه
در منابع روایی شیعه، گزارشهایی درباره احترام به محل شهیدشدن امام حسین(ع)، از زمانهای قبل از اسلام نقل گردیدهاست.[۸] بنابر روایتی، امام علی(ع) به هنگام برگشت از مبارزه صفین، در کربلا اتفاق عاشورا را خاطر کرد و گریست.[۹]
براساس گزارشهای تاریخی، اولین هر کس بعد از شهیدشدن امام حسین(ع)، در کربلا حضور یافت، جابر بن عبدالله انصاری بود که بهیاور عطیه عوفی در اربعین شهید شدن امام از مدینه به کربلا رفت.[۱۰] سید بن طاووس در لهوف این نظر را دارد حضرت زینب(س) و بقیه اسرای کربلا نیز درین روز خویش را به کربلا رسانده بودند.[۱۱] بعضا نیز اولیه زائر را عبیدالله بن حر جعفی می دانند.[۱۲]
در بعد از ظهر امویان، بهرغم مشقت بارگیریهای آنها عده ای به زیارت امام حسین(ع) میرفتند.[۱۳] عقبة بن عمرو سهمی، شعر سرا عربلهجه در اواخر قرن اولیه قمری برای زیارت وارد کربلا شد و مرثیهای در رثای امام حسین(ع) سرود.[۱۴][یادداشت ۲] باوجود سختگیریهای بنی امیه حائر حسینی تخریب نشد، ولی برخی خلفای عباسی، به عنوان مثال هارون و متوکل، اقداماتی را برای تخریب بقعه امام حسین(ع) اجرا دادند؛ ازجمله متوکل برای محو تاثیر قبر و ممانعت عموم از زیارت، امر کرد زمین حائر را شخم بزنند و بر حرم آب ببندند.[۱۵] درمقابل در حین حکومتهای آل بویه، جلایریان، صفویه و قاجاریه، برای پیشرفت و تجدید بنا و تزئین بقعه حسینی، اقدامات مهم و کلانای شکل گرفت.[۱۶]
ابن بطوطه ( ۷۰۳-۷۷۹ق) [یادداشت ۳]از زیارت مرقد امام حسین(ع) و غذادادن به زوّار در کنارهای از بقعه و تشریفات و آداب و رسوم ورود زائران و ادای احترام آنها به بقعه حرف گفته میباشد.[۱۷] ابن صباغ (درگذشت ۸۵۵ق) نیز از زیارت پهناور عموم در قرن نهم قمری خبر داده میباشد.[۱۸]

آدرس حسینیه نصرت مشهد؛ مسیر دسترسی، موقعیت مکانی و نکات مهم قبل از حضور در مراسم