بهترین مرجع مسجد نصرت مشهد

مرگ معاویه
زمانی که معاویه به بیماری سبب ساز به مرگش گرفتار شد، یزید در دمشق خلا. وی ضحاک بن قیس و مسلم بن عتبه را فراخواند و وصیت خویش به یزید را تسلیم آن ها کرد. وی به شدت نگران رهبران مخالف یعنی امام حسین(ع)، عبدالله بن زبیر، عبدالله بن قدمت و عبدالرحمان بن ابی دیده نشده بود. و در وصیت خویش راجع‌به روش عکس العمل با هر مورد از آنان سفارش‌های غیر وابسته‌ای حسینیه نصرت مشهد نمود.[۱۵]

وی در ۱۵ رجب ۶۰ مرد[۱۶] و او‌را در شام دفن کردند ولی بعد از غلبه عباسیان بر شام قبر اورا نبش کردند و به جز خاکستر در آن نیافتند.[۱۷]

قبری در گورستان باب الصغیر به او منسوب میباشد.[مستلزم منبع]

نبو
تبارنامه بنی‌امیه
امیه
عاص ابی‌العاص حرب ابی‌عمرو
سعید عفان حکم ابوسفیان ابی‌معیط
عبدالله خالد عثمان مروان حنظله یزید معاویه عتبه ام‌حبیبه عقبه
عبدالعزیز عبدالملک محمد یزید ولید ولید ام‌کلثوم
قدمت یزید سلیمان ولید هشام مروان دوم معاویه
ولید یزید ابراهیم
عهد و پیمان سه خلیفه آدرس حسینیه نصرت مشهد نخستین
یزید بن ابی سفیان در فتح شامات فرماندهی داشته و ابوبکر معاویه را در کنار برادرش ولایت داده بود.[۱۸] بعد از مرگ یزید معاویه در زمان قدمت، به ولایت شام منصوب شد. بعضی مورخان از تسامح قدمت نسبت به معاویه اظهار شگفتی کرده‌اند.[۱۹] حسن بصری می گوید معاویه از به عبارتی مجال قدمت خویش را برای خلافت فراهم می کرد.[۲۰] قدمت مجموع شامات را به معاویه سپرد.[۲۱] معاویه می‌خاطرنشان کرد: به پروردگار قسم که وی فقط با منزلتی که نزد قدمت داشت به این شکل بر عموم اشراف یافت.[۲۲] عثمان در قبال اعتراضاتی که نسبت به معاویه میشد می‌اظهار‌کرد: به چه شکل اورا برکنار کنم در حالیکه قدمت اورا نصب نموده است.[۲۳] در عصر عثمان، شام حیطه امن وی به شمار می‌آمد. وی قُرّاء کوفه و نیز ابوذر را به آنجا تبعید کرد؛ گرچه معاویه برای نگهداری وضعیت خویش و دوری از تأثیرگذاری اینان بر عموم، آنها را از شام بر کنار کرد.[۲۴] شام تربیت گردیده معاویه بود، این امری میباشد که در زمان حکومت بنی امیه، در وفاداری بی نقص عموم شام به آنها، پدیدار و آشکار شد. گفته‌اند که سران بنی امیه نزد سفاح شهیدشدن دادند که جز بنی امیه اقوامی برای رسول(ص) رزرو حسینیه نصرت مشهد نمی‌شناختند.[۲۵]

از معاویه آورده شده که گفته بود: «نحن شجرة فرستاده الله».[۲۶] وی همینطور با تیتر کاتب وحی و خال المؤمنین کوشید تا حالت فقاهتی خویش را تحکیم نماید. وی عده ای از راویان حدیث را واداشت تا ده‌ها حدیث در فضیلت وی بسازند و میان عموم اشاعه شماره تلفن حسینیه نصرت مشهد دهند.[۲۷]

کودتا علیه عثمان
معاویه از شروع کودتا بر ضد عثمان، درپی بهره برداری از آن بود. وی در برهه‌ای از مجال از عثمان خواست به شام نزد وی بیاید تا از دست معارضان در حفاظت باشد. ولی عثمان این توصیه را نپذیرفت.[۲۸] بعد ها که کودتا دشوار شد، معاویه صرفا شیوه را درین روءیت کرد که عثمان کشته خواهد شد. براین اساس هیچ کمکی به عثمان نکرد، تا جایی که عثمان در نقطع ی عطف دغدغه خویش متوجه این دستور شد و طومار عتاب آمیزی به معاویه نوشت.[۲۹] معاویه بعد ها امویان را وارث عثمان می‌دانسته و به خونخواهی او علیه امام علی(ع) کودتا کرد. این تحرکات موجب شد تا اورا یکی بنیانگذاران عثمانیه تلقی نمایند.[۳۰] بعداز کشته شدن عثمان و گریز همسرش به شام، معاویه از وی خواستگاری کرد؛ البته وی نپذیرفت.[۳۱]

معاویه در طومار‌های خویش به امام علی بر این فرمان توکل داشت که: خلیفه ما عثمان مظلوم مورد قتل واقع شده و پروردگار فرمود: «هر کسی مظلوم کشته خواهد شد، ما برای البته وی قدرتی قرار دادیم» پس ما به عثمان و فرزندان وی سزاوارتریم.[۳۲] معاویه با تبلیغات فراوان خویش را وارث عثمان می خواند.[مستلزم منبع]

مرگ معاویه
زمانی که معاویه به بیماری سبب ساز به مرگش گرفتار شد، یزید در دمشق خلا. وی ضحاک بن قیس و مسلم بن عتبه را فراخواند و وصیت خویش به یزید را تسلیم آن ها کرد. وی به شدت نگران رهبران مخالف یعنی امام حسین(ع)، عبدالله بن زبیر، عبدالله بن قدمت و عبدالرحمان بن ابی دیده نشده بود. و در وصیت خویش راجع‌به روش عکس العمل با هر مورد از آنان سفارش‌های غیر وابسته‌ای حسینیه نصرت مشهد نمود.[۱۵]

وی در ۱۵ رجب ۶۰ مرد[۱۶] و او‌را در شام دفن کردند ولی بعد از غلبه عباسیان بر شام قبر اورا نبش کردند و به جز خاکستر در آن نیافتند.[۱۷]

قبری در گورستان باب الصغیر به او منسوب میباشد.[مستلزم منبع]

نبو
تبارنامه بنی‌امیه
امیه
عاص ابی‌العاص حرب ابی‌عمرو
سعید عفان حکم ابوسفیان ابی‌معیط
عبدالله خالد عثمان مروان حنظله یزید معاویه عتبه ام‌حبیبه عقبه
عبدالعزیز عبدالملک محمد یزید ولید ولید ام‌کلثوم
قدمت یزید سلیمان ولید هشام مروان دوم معاویه
ولید یزید ابراهیم
عهد و پیمان سه خلیفه آدرس حسینیه نصرت مشهد نخستین
یزید بن ابی سفیان در فتح شامات فرماندهی داشته و ابوبکر معاویه را در کنار برادرش ولایت داده بود.[۱۸] بعد از مرگ یزید معاویه در زمان قدمت، به ولایت شام منصوب شد. بعضی مورخان از تسامح قدمت نسبت به معاویه اظهار شگفتی کرده‌اند.[۱۹] حسن بصری می گوید معاویه از به عبارتی مجال قدمت خویش را برای خلافت فراهم می کرد.[۲۰] قدمت مجموع شامات را به معاویه سپرد.[۲۱] معاویه می‌خاطرنشان کرد: به پروردگار قسم که وی فقط با منزلتی که نزد قدمت داشت به این شکل بر عموم اشراف یافت.[۲۲] عثمان در قبال اعتراضاتی که نسبت به معاویه میشد می‌اظهار‌کرد: به چه شکل اورا برکنار کنم در حالیکه قدمت اورا نصب نموده است.[۲۳] در عصر عثمان، شام حیطه امن وی به شمار می‌آمد. وی قُرّاء کوفه و نیز ابوذر را به آنجا تبعید کرد؛ گرچه معاویه برای نگهداری وضعیت خویش و دوری از تأثیرگذاری اینان بر عموم، آنها را از شام بر کنار کرد.[۲۴] شام تربیت گردیده معاویه بود، این امری میباشد که در زمان حکومت بنی امیه، در وفاداری بی نقص عموم شام به آنها، پدیدار و آشکار شد. گفته‌اند که سران بنی امیه نزد سفاح شهیدشدن دادند که جز بنی امیه اقوامی برای رسول(ص) رزرو حسینیه نصرت مشهد نمی‌شناختند.[۲۵]

از معاویه آورده شده که گفته بود: «نحن شجرة فرستاده الله».[۲۶] وی همینطور با تیتر کاتب وحی و خال المؤمنین کوشید تا حالت فقاهتی خویش را تحکیم نماید. وی عده ای از راویان حدیث را واداشت تا ده‌ها حدیث در فضیلت وی بسازند و میان عموم اشاعه شماره تلفن حسینیه نصرت مشهد دهند.[۲۷]

کودتا علیه عثمان
معاویه از شروع کودتا بر ضد عثمان، درپی بهره برداری از آن بود. وی در برهه‌ای از مجال از عثمان خواست به شام نزد وی بیاید تا از دست معارضان در حفاظت باشد. ولی عثمان این توصیه را نپذیرفت.[۲۸] بعد ها که کودتا دشوار شد، معاویه صرفا شیوه را درین روءیت کرد که عثمان کشته خواهد شد. براین اساس هیچ کمکی به عثمان نکرد، تا جایی که عثمان در نقطع ی عطف دغدغه خویش متوجه این دستور شد و طومار عتاب آمیزی به معاویه نوشت.[۲۹] معاویه بعد ها امویان را وارث عثمان می‌دانسته و به خونخواهی او علیه امام علی(ع) کودتا کرد. این تحرکات موجب شد تا اورا یکی بنیانگذاران عثمانیه تلقی نمایند.[۳۰] بعداز کشته شدن عثمان و گریز همسرش به شام، معاویه از وی خواستگاری کرد؛ البته وی نپذیرفت.[۳۱]

معاویه در طومار‌های خویش به امام علی بر این فرمان توکل داشت که: خلیفه ما عثمان مظلوم مورد قتل واقع شده و پروردگار فرمود: «هر کسی مظلوم کشته خواهد شد، ما برای البته وی قدرتی قرار دادیم» پس ما به عثمان و فرزندان وی سزاوارتریم.[۳۲] معاویه با تبلیغات فراوان خویش را وارث عثمان می خواند.[مستلزم منبع]