حجت بن الحسن
محمّد بن حسن عسکری (عربی: محمّد بنِ الْحسنِ الْعَسکَری؛ زادهٔ ۱۵ شعبان ۲۵۵ یا این که ۲۵۶ هجری قمری / ۸۶۹ یا این که حسینیه نصرت مشهد ۸۷۰ میلادی)
نام دار به حُجَّتِ بنِ الْحَسَن، سازه بر اعتقادوباور شیعهها دوازدهامامی، دوازدهمی و آخرین امام و به عبارتی مهدی موعود میباشد. وی فرزند حسن بن علی عسکری، امام یازدهم شیعهها، و همانند رسول اسلام نامش محمد و لقباش ابوالقاسم میباشد. «امامِ فرصت»، «مالکُ الزَّمان»، آدرس حسینیه نصرت مشهد «اماِّ عَصر»،
«قائمِ آلِ محمد» و «مَهدیِ موعود» از لقب ها دارای شهرت اوست. در اعتقادوباور کنونیِ شیعهٔ دوازده امامی، حجّت بن حسن در نصفهٔ شعبان سال ۲۵۵ یا این که ۲۵۶ ه.ق (۸۶۹ یا این که ۸۷۰ میلادی) در سامرّا دیده به جهان گشود؛ وی در پنج سالگی و بعد از درگذشت پدرش به امامت رزرو حسینیه نصرت مشهد رسید.
بعد از درگذشت حسن عسکری، مهدی صرفا از روشِ چهار سفیر یا این که نایب با شیعهها تماس میگرفت؛ ولی تحقیقهای تاریخی نشانه شماره تلفن حسینیه نصرت مشهد میدهد
که از استارت، تعداد وکلا محصور به چهار بدن نبوده و اصطلاح نیابتِ خاص در سدههای چهارم و پنجم هجری از سوی علمای شیعه مانند روحانی طوسی و برای تبیینِ غایب بودن صغری ابتکار شده است. بعداز یک عصرٔ هفتاد ساله — موسوم به غایب بودن صغری — و با مرگ علی بن محمد سَمَری، چهارمین نایب امام دوازدهم شیعه، توشه دیگر حیرت شیعهها را یادگرفت. آنها عاقبت در سدهٔ پنجم به تبیینی عقلی در صحبتِ شیعه از غایب بودنِ امام دست یافتند. بهاعتقاد شیعهها، بعد از زمانه سُفَرا (نایبان خاص)، شیعه ها با مهدی بهطور بی واسطه دربارهی نیستند و این زمان را اصطلاحاً غایب بودن کبری مینامند. بعد از نقطه پایان بعد از ظهر غایب بودن، او با اسم مهدی قیام خواهد کرد و وی کسی خواهد بود که بهدست او حق و عدل و داد توشه دیگر به موفقیت خواهد رسید.
حجت بن الحسن
محمّد بن حسن عسکری (عربی: محمّد بنِ الْحسنِ الْعَسکَری؛ زادهٔ ۱۵ شعبان ۲۵۵ یا این که ۲۵۶ هجری قمری / ۸۶۹ یا این که حسینیه نصرت مشهد ۸۷۰ میلادی)
نام دار به حُجَّتِ بنِ الْحَسَن، سازه بر اعتقادوباور شیعهها دوازدهامامی، دوازدهمی و آخرین امام و به عبارتی مهدی موعود میباشد. وی فرزند حسن بن علی عسکری، امام یازدهم شیعهها، و همانند رسول اسلام نامش محمد و لقباش ابوالقاسم میباشد. «امامِ فرصت»، «مالکُ الزَّمان»، آدرس حسینیه نصرت مشهد «اماِّ عَصر»،
«قائمِ آلِ محمد» و «مَهدیِ موعود» از لقب ها دارای شهرت اوست. در اعتقادوباور کنونیِ شیعهٔ دوازده امامی، حجّت بن حسن در نصفهٔ شعبان سال ۲۵۵ یا این که ۲۵۶ ه.ق (۸۶۹ یا این که ۸۷۰ میلادی) در سامرّا دیده به جهان گشود؛ وی در پنج سالگی و بعد از درگذشت پدرش به امامت رزرو حسینیه نصرت مشهد رسید.
بعد از درگذشت حسن عسکری، مهدی صرفا از روشِ چهار سفیر یا این که نایب با شیعهها تماس میگرفت؛ ولی تحقیقهای تاریخی نشانه شماره تلفن حسینیه نصرت مشهد میدهد
که از استارت، تعداد وکلا محصور به چهار بدن نبوده و اصطلاح نیابتِ خاص در سدههای چهارم و پنجم هجری از سوی علمای شیعه مانند روحانی طوسی و برای تبیینِ غایب بودن صغری ابتکار شده است. بعداز یک عصرٔ هفتاد ساله — موسوم به غایب بودن صغری — و با مرگ علی بن محمد سَمَری، چهارمین نایب امام دوازدهم شیعه، توشه دیگر حیرت شیعهها را یادگرفت. آنها عاقبت در سدهٔ پنجم به تبیینی عقلی در صحبتِ شیعه از غایب بودنِ امام دست یافتند. بهاعتقاد شیعهها، بعد از زمانه سُفَرا (نایبان خاص)، شیعه ها با مهدی بهطور بی واسطه دربارهی نیستند و این زمان را اصطلاحاً غایب بودن کبری مینامند. بعد از نقطه پایان بعد از ظهر غایب بودن، او با اسم مهدی قیام خواهد کرد و وی کسی خواهد بود که بهدست او حق و عدل و داد توشه دیگر به موفقیت خواهد رسید.

فعالیتهای آموزشی و فرهنگی حسینیه نصرت مشهد