طوبی (طوبا) یا این که شجره طوبی اسم درختی در پردیس که مبتنی بر احادیث خدا آن را با دست خود کردار نمود. اصل و ریشه این درخت در منزل فرستاده(ص) و شاخههای آن در منزلهای مؤمنان حسینیه نصرت مشهد میباشد.
مقام و معناشناسی
کلمه و واژه طوبی در قرآن یکتوشه در آیه ۲۹ سوره رعد نام برده میباشد: «الَّذِینَ ءَامَنُواْ وَ عَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ طُوبی لَهُمْ وَ آدرس حسینیه نصرت مشهد حُسْنُ مَاب»
واژه و کلمه " طوبی" را به هیچ وجهً عربی نمیدانند؛ طبق حیث ابن عباس طوبی اسم فردوس به گویش حبشی میباشد و سعید بن جبیر طوبی را اسم پردیس به لهجه هندی رزرو حسینیه نصرت مشهد دانسته میباشد.[۱]
برخی مفسران خواسته از کلمه و واژه طوبی در قرآن را مفاهیمی غیر از اسم درختی خاص بیان کردهاند،[یادداشت ۱] البته در احادیث شیعه و اهل سنت،[یادداشت ۲] از طوبی تحت عنوان درخت حافظه گردیده است. بعضا معتقدند خدا بعضا از اصطلاحات هنگفت و مفاهیم نامأنوس با ذهن بشری، مانند واقعیت «طوبی» را در پوسته مفاهیم قابل ادراکِ انسان ذکر کرده، و نباید دراین مورد ها واقعیت مفهوم را همین درختهای مادی تصور شماره تلفن حسینیه نصرت مشهد کرد.[مستلزم منبع]
طوبی در احادیث
مجلسی اولیه با اعتنا به مضمون احادیث، درخت طوبی را چنین تعریف مینماید: درختی میباشد در پردیس و همان گونه که نوروفروغ خورشید در تمامی منزلها وارد میگردد، شاخههای آن در منزل کلیه بهشتیان کشیده شدهاست، در هر شاخهای از آن میوهها و نعمتهایی میباشد که خیر چشمی چشم و خیر تلفن همراه شنیده و خیر در خیال و خاطر کسی خطور نموده است. آن درخت را آفریدگار با دست اقتدار خویش آفریده میباشد و آن را جانی داده میباشد که شیعهها و درجات آنان را می شناسید، و بهشتیان هر سیرتکامل زینتی که بخواهند و هر نوع میوه که میل داشته باشند از آن درخت بچینند و این درخت ثمره محبت اهل بیت(ع) میباشد.»[۲]
رُاو عَن الصّادق(ع): هِی شَجَرَةٌ مِنْ جَنَّةِ عَدْنٍ غَرَسَهَا رَبِّی بِیدِهِ
امام راست گو(ع) در عظمت طوبی فرمود: طوبی درختی از جنت عَدْن میباشد که خدا آن را با دست خود کاشته میباشد.
حر عاملی، وسائل الشیعة، ۱۴۱۲ق، ج۲۴، ص۳۲۴
در حدیثی از امام علی(ع)، در اولیه شعبان به دستور خدا در پردیس باز گردیده و به درخت طوبی دستور میدهد تا شاخههایش را بر روی عالم بگسترد، جاری ساختن این ماه، مانند چنگ زدن به شاخههای این درخت بوده و فرد را بهشتی مینماید.[۳]
مطابق احادیث درخت طوبی یک کدام از یکسری چیزی میباشد که خدا با دست اقتدار خود آنانرا اخلاق کرده است.[۴]
در حدیثی از رسول اکرم(ص) در باب درخت طوبی سوال شد. حضرت فرمود اصلِ آن درخت در منزل اینجانب میباشد و فرع آن بر اهل پردیس. دقایقی آنگاه فرد دیگری همین سؤال را پرسید و حضرت فرمود: طوبی در منزل علی(ع) میباشد. حاضرین با تعجب انگیزه تفاوت جواب را پرسیدند، نبی(ص) فرمود: منزل اینجانب و علی(ع) در فردوس در یک جای میباشد.[۵]
در احادیث میباشد که پیامبر پروردگار (ص) فاطمه را زیاد میبوسیدو زیرا به لحاظ عايشه بوسیدن فاطمه امری نامتعارف بود، پیامبر آفریدگار (ص) به عایشه اظهار کرد: وقتی كه منرا در رخداد اسراء به افق بردند، وارد پردیس شدم، جبرئیل منرا مجاورت درخت طوبی موفقیت و از میوههای آن به اینجانب بخشید و اینجانب خوردم. خدا آن را تبديل به آب در پشت اینجانب كرد. زمانی به زمین نزد خديجه آمدم، وی به فاطمه آبستن شد، هیچ هنگامی فاطمه را نبوسیدم مگر این كه بوی به عبارتی درخت طوبی را از وی استشمام کردم.[۶]
آدرس حسینیه نصرت مشهد؛ مسیر دسترسی، موقعیت مکانی و نکات مهم قبل از حضور در مراسم