اثرها درباره صلح امام حسن(ع)
ترجمه کتاب صلح امام حسن به وسیله آیت الله خامنهای
درباره صلح امام حسن(ع) بسیار صحبت نقل شده و کتابهای اکثری تألیف شدهاست. از برخی از این کتابها امروزه صرفا نامی در فهرستها باقیمانده حسینیه نصرت مشهد میباشد:
صلح الحسن و معاویه، تألیف احمد بن محمد بن سعید بن مخلوق الرحمن السبیعی الهمدانی آدرس حسینیه نصرت مشهد متوفی در سال ۳۳۳ق.
صلح الحسن علیهالسلام، تألیف عبدالرحمن بن کثیر الهاشمی (از موالی بنی هاشم و خیر از آن دودمان).
قیام الحسن علیهالسلام، تألیف ابراهیم بن محمد بن سعید بن هلال بن عاصم بن سعد بن مسعود الثقفی متوفی در سال ۲۸۳ق.
قیام الحسن علیهالسلام، تألیف هشام بن محمد بن السائب.
کتاب عبد و بنده العزیز بن یحیی الجلودی البصری درباره ماجرای رزرو حسینیه نصرت مشهد حسن علیهالسلام.
خبرها الحسن علیهالسلام و وفاته، تألیف هیثم بن عدی الثعلبی متوفی در سال ۲۰۷ق.
خبرها الحسن بن علی علیهالسلام، تألیف ابی اسحاق ابراهیم بن محمد الاصفهانی الثقفی.[۶۳]
منابعی برای بازرسی بیشتر
فلسفه صلح امام حسن مجتبی علیهالسلام نوشته علی راجی، محل کار انتشارات اسلامی متعلق به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، چاپ اول۱۳۸۱ش.نظارت علل و عواملی که به انعقادقرار داد صلح میان امام حسن (ع) و معاویه سبب ساز شد و نیز ارزیابی و کیفیت صلح شماره تلفن حسینیه نصرت مشهد امام حسن (ع). [۶۴]
صلح امام حسن علیهالسّلام مالامال شکوهترین نرمش قهرمانانهی تاریخ، ترجمه کتاب ها صلح الحسن نوشته روحانی راضی آل یاسین، ترجمه سید علی خامنهای، چاپ کننده: انتشارات انقلاب اسلامی، کتاب با گفتاری نسبتاً کامل از علامه عبدالحسن شرفالدین، رهبر شیعه ها لبنان در نصفه دوم قرن قبل هجری قمری و مقدمه کوتاه مولف درباره استیناف و کتابش شروع میشود و بعداز پرداختی کوتاه به معاشطومار و سیره و سیمای حضرت امام حسن علیهالسّلام به سراغ پایه مهم دعوا یعنی معاش سیاسی پرفراز و نشیب وی میرود.
در قسمتهای دوم و سوم که پیکره مهم تفحص را صورت میدهند، صحبت از شرایط سیاسی ویژه آن دوران و چرایی و کیفیت صلح و پیامدهای آن میباشد؛ مولف با نگاهی ژرف به ارزیابی دادههای تاریخی و مدارک و سندها دارای اعتبار پرداخته و تصویر پرنور و منسجمی از قضیه ارائه کرده است.[۶۵]
امام حسن علیه السلام در مصاف صلح، نوشته محمدعلی صاعد اصفهانی، طهران انتشارات محمل، ۱۳۹۲ش.
فهرست اصحاب امام حسن مجتبی(ع)
عمرو بن حمق خزاعی
عَمرو بن حَمِق خُزاعی(درگذشت ۵۰ق) صحابی نبی(ص) و از یاران امام علی(ع) و امام حسن(ع) بود. او در نبرد جمل، صفین و نهروان به جانبداری از امام علی(ع) کمپانی کرد. عمرو بن حمق بهدست نیروهای معاویه به شهیدشدن رسید و اولیه فردی بود که سَرش در اسلام شهر به شهر گردانده شد. اسم او در شمار راویان احادیثی از نبی(ص) ازجمله حدیث غدیر نیز وجود دارااست.
قبل از اسلام
عمرو بن حمق بن کاهن بن حبیب خزاعی از خاندان خزاعه میباشد. درباره معاش وی قبل از اسلام اگاهی چندانی در اختیار وجود ندارد. نقل شده وی در هشتاد سالگی به شهید شدن رسید.[۱] از این رو با دقت به اینکه سال شهیدشدن اورا سال ۵۰ق دانستهاند، دست کم سی سال پیش از مسافرت به جهان آمده میباشد.
زمان فرستاده (ص)
به گفته ابن اثیر عمرو پس از صلح حدیبیه به نزد رسول(ص) رفت و اسلام آورد، اما او قسم دیگری نیز نقل کرده که بعد از حجة الوداع اسلام آورده البته عهد و پیمان نخستین را درستخیس دانسته میباشد.[۲] او از اصحاب فرستاده(ص) بود و از وی احادیثی محافظت کرد و جبیر بن نُفَیر، رفاعة بن شداد و دیگرافراد از او حدیث قصه کردهاند.[۳] او همینطور از راویان حدیث غدیر میباشد.[۴] همینطور نقل میباشد روزی عمرو، پیامبر معبود(ص) را سیراب کرد، آن حضرت در حق او اینگونه دعا کرد: «اَللّهُمَّ مَتِّعهُ بِشَبابِه» خدایا اورا از جوانیاش فایدهمند ساز. عمرو نیز به برکت این دعا، هشتاد سال بر وی سپری شد البته یک مو سر سپید در پرورش چشم نشد.[۵]
در طی خلفای سهگانه
عمرو، بعد از رسول (ص) مدتی در شام[۶] و به نقلی در مصر[۷] سکونت داشت و بعداز آن به کوفه آمد و در آنجا اقامت گزید.[۸]
او از معارضان عثمان بود. به نقل از محمد بن جریر طبری، عمرو بن حمق خزاعی و گردآوریای دیگر که در کوفه مخالف عثمان بودند گرد هم آییای ترتیب دادند. سعید بن عاص مخالفت این جمع را به عثمان گزارش کرد و عثمان فرمان می دهد که تمامی به شام تبعید شوند.[۹] به گفته ابوعمر در الاستیعاب، عمرو از افرادی بود که به طرف مدینه (برای اعتراض به شیوه و انحرافات عثمان بن عفان از سنت) جنبش کرد و از چهار نفری بود که به منزل عثمان حمله کرد.[۱۰] برخی او را تحت عنوان قتل کننده عثمان معرفی کردهاند که نُه ضربه بر او وارد نموده است.[۱۱]
همینطور ملاحظه کنید: ماجرای قتل عثمان
ملازمت و همراهی با حکومت امام علی
بعد از به خلافت وصال امام علی(ع)، عمرو بن حمق از شیعه ها مجاورت وی شد. کَشّی او را از حواریون حضرت علی(ع) معرفی نموده است.[۱۲] بنابر نقلی عمرو بن حمق برای حضرت علی(ع) به منزله سلمان فارسی نسبت به فرستاده(ص) بود.[۱۳]
او در نزاع جمل، صفین و نهروان کمپانی کرد.[۱۴] امام به عمرو فرمود:ای کاش در سپاه اینجانب صد نفر مانند تو بودند و درباره وی اینگونه دعا کرد: «خدایا دلش را به زهد پرنور گردان و روش راستت را به وی بنما».[۱۵]
در نزاع صفین عمرو بن حمق وقتی که سپاهیان معاویه، قرآنها را بر نیزهها زدند، به حمایت از امام علی(ع) پرداخت و در مخالفت با این تیم خطاب به امام علی(ع) بیان کرد:
ای امیرمؤمنان! به پروردگار عهد ما تورا به خیال تعصب بر فسخ اجابت و کمک نکردیم. اجابت نکردیم مگر معبود را و طلب نکردیم مگر حق را. و در صورتیکه کسی غیر از تو به آنچه که تو مارا به آن دعوت میکردی، دعوت می کرد، زد خورد و مذاکره در آن قوت میگرفت و حق نابود میشد.[۱۶]
عمرو از یاران امام(ع) بود که در ماجرای حکمیت در کنار کسانی مانند حسن بن علی(ع)، حسین بن علی(ع)، عبدالله بن عباس، عبدالله بن جعفر و صاحب اشتر در گردهمایی امام علی(ع) با نماینده معاویه، بر قوانینی که امام علی(ع) برای حکمیت انتخاب کرد، سند دادند.[۱۷]
شهیدشدن
عمرو از یاران امام حسن(ع) نیز به شمار میرود.[۱۸] بعداز صلح امام حسن(ع) و به حکومت وصالِ معاویه، زیاد به حکومت کوفه منصوب شد و به تعقیب و کشتار بزرگان شیعه پرداخت. به همین جهت عمرو بن حمق از کوفه گریز کرد. البته در سال ۵۰ قمری به دست دست اندرکاران معاویه به شهید شدن رسید.[۱۹] درباره طرز شهیدشدن او اختلاف میباشد:
بعضی گفتهاند معاویه بعداز دادن هواخواهیطومار، او را به قتل رساند. طومار امام حسین(ع) به معاویه نیز مؤید همین مقاله میباشد:
«مگر تو نبودی که عمرو بن حمق خزاعی به عبارتی مردی که پیکر و شکل وی بر تاثیر کثرت عبادت رنجور شده بود را شهید کردی؟ آن هم آنگاه مددها و عهدوپیمانها که به وی دادی؟ حفاظتها و عهدوپیمانهایی که در صورتیکه به آهوان کویر داده بودی از راز کوهها با اعتقاد فرود میآمدند.[۲۰]
بعضی اسارت او را به دست بلتعه بن ابیعبدالله برهان معاویه دانستهاند. بلتعه بعداز دستگیری عمرو، او را نزد عبدالرحمن بن عبدالله ثقفی قاضی موصل ارسال کرد. عبدالرحمن طومارای به معاویه نوشت و دستگیری عمرو بن حمق را به استحضار معاویه رساند، معاویه خلال جنایتکار کردن عمرو به کمپانی در قتل عثمان نوشت: «عمرو خودش میداند که با نیزهای که در اختیار داشت نُه ضربه بر عثمان بن عفان نواخته میباشد. ما هم نمیخواهیم بیش تر از این به وی تجاوز کنیم، شما هم نُه ضربه بر وی وارد سازید.» عبدالرحمن اورا خارج آورد و امرکرد دستور خاطر گردیده را جاری ساختن کردند. عمرو در ضربه اولیه یا این که دوم جان سپرد.[۲۱]
ابن عبدالبر کشتهشدن عمرو بن حمق را بر تاثیر گزیدن مار در هنگام مخفیشدنش در غار دانسته میباشد. او گفته میباشد ادله زیاد که در تعقیب عمرو بود اورا مرده یافت و سرش را از بدن جداگانه کرده و برای زیاد ارسال کرد و زیاد آن را برای معاویه.[۲۲]
پست کردن رمز به شهرها
بعداز شهید شدن عمرو، معاویه دستورداد رمز او در شهرهای گوناگون اکران داده خواهد شد.[۲۳] بعد از آن معاویه دستورداد رمز عمرو را برای همسرش آمنه بنت شرید که در زندانی در دمشق به راز میبرد، بفرستند. همسر عمرو، معاویه را نفرین کرد. معاویه امر احضار اورا به دارالخلافه بخشید،[۲۴] و دربین آن ها خاطرنشان کردوگوی تندی پیش آمد.[۲۵]
آرامگاه عمرو بن حمق
ابن اثیر (متوفای ۶۳۰ق) زیارتگاهی را در خارج شهر موصل برای عمرو بن حمق شمرده و گفته میباشد که سعید بن حمدان (پسر عموی سیفالدوله و ناصرالدوله حَمدانی)این ساختمان را در شعبان سال ۳۳۶ق ساخته بود.[۲۶]